|
|
Najlepsze aukcje!
Czas na kawa³y!
prosze_o_reke
-Byl tu dzis mlody Nowak i prosil o twoja reke!
-I zgodziles sie, tatusiu?
-Ten chlopak bardzo mi sie spodobal, wiec wybilem mu ten pomysl z glowy!
Pacjent radzi sie lekarza co zrobic, aby pozbyc sie tasiemca.
- Prosze przez tydzien jesc ciastka i popijac je mlekiem.
Po tygodniu pacjent wraca.
- Panie doktorze, nie pomoglo.
- Niech pan pije samo mleko!
Chory zrobil, jak mu radzil lekarz, a tu na drugi dzien tasiemiec
wychodzi i pyta :
- A ciacho gdzie?
- Dlaczego wiazesz sobie sznur wokol pasa?
- Bo chce sie powiesic!
- Jesli chcesz popelnic samobojstwo, to musisz zawiazac sobie sznur na
szyi.
- Probowalem, ale wtedy sie dusze!
Sierotka Marysia idzie do lazienki wykapac sie. Krasnoludki chca ja
podgladac, jednak sa za male, aby dosiegnac dziurki od klucza. Uradzily
wiec, ze stana jeden na drugim, a ten na gorze bedzie ja podgladal i
bedzie mowil pozostalym co widzi.
Gdy juz dosiegnal dziurki od klucza, mowi:
-Zdjela stanik!
-Zdjela stanik, zdjela stanik, zdjela stanik - powtarzaja szeptem
jeden drugiemu, az wiesc doszla do stojacego na dole.
-I co, i co, i co? - pytanie wraca do tego na gorze.
-Zdjela majtki!
-Zdjela majtki, zdjela majtki, zdjela majtki...
-I co, i co, i co?
-Nic, stoi.
-Mnie tez, mnie tez, mnie tez...
- Dlaczego ostatnio wszyscy w W¼chocku byli ubrani od?wiŠtnie?
- Bo w nocy by?a burza i my?leli, že przyjedzie fotograf.
Dlaczego milicjanci chodza trojkami?
Jeden umie czytac, drugi pisac, a trzeci pilnuje tych dwoch
intelektualistow.
Pan pulkownik wyklada balistyke. Narysowal armate, cel i pocisk lecacy
po krzywej balistycznej. Tlumaczy, ze tor pocisku dlatego sie zakrzywia,
poniewaz gazy prochowe wyrzucaja go do gory a ziemia sciaga w dol. Na to
jakis zlosliwy student zapytuje:
-Obywatelu pulkowniku, a jezeli dzialo bedzie na okrecie, to nie bedzie
tam ziemi tylko woda. Jak to bedzie wtedy?
Pulkownik myslal dlugo, w koncu zakrzyknal z oburzeniem:
- My tu jestesmy wojska LADOWE!
- Z czego sklada sie lyzka?
- Z drazka prowadzacego i komory zupnej!
Klient w barze zamiast zamowionego
mleka otrzymuje alkoholowy koktajl
mleczny. Probuje go, oblizuje sie i z
podziwem mowi:
- Ale tu macie krowy!
Dlaczego blondynka wdrapuje sie na szklana sciane?
Zeby zobaczyc, co jest po drugiej stronie.
Opisy gg!
Bo po frugo stoi d³ugo :D
I’m really bored it’s gettning late
DRAGS & Hard DISCO POLO
Huj do huja widzia³e¶ gdzie¶ mojego huja
quatr , cinq ,six c
¶wiat jutra bez futra!
Polakom zazdro¶cimy Ks.Rydzyka. Rydzykowi zazdro¶cimy Maybach
kobieta bez mezczyzny nic nie znaczy
Masz nogi w³ochate jak kaktus!
Spojrza³am ¶mierci w oczy i ujrza³am swoje odbicie
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
Francja. Sztuka.
Francja. Sztuka. Pierwsze przejawy sztuki na terenie Francji siêgaj± paleolitu górnego; s± to malowid³a i ryty naskalne w grotach (Lascaux); dla neolitu i wczesnego br±zu charakterystyczna jest pobrze¿na kultura megalityczna (Bretania); w epoce br±zu i ¿elaza tereny Francji zamieszkiwali Celtowie (Galowie); od pocz. VI w. p.n.e. stykali siê z kultur± gr. (kolonia Massalia; ob. Marsylia); od po³. I w. p.n.e. Galia sta³a siê prowincj± rzymsk±; szczególnie po³udniowa Francja (Prowansja, od ³ac. provincia) rozwija³a kulturê miejsk±, monumentaln± architekturê (m.in. w Orange, Nîmes, Arles, Saint-Rémy i Lyonie), rze¼bê sakraln± i sepulkraln±, produkcjê ceramiki i szk³a, wyroby z br±zu i z³oconej miedzi. Pocz±tki formowania siê sztuki wczesnego ¶redniowiecza przypad³y na czasy dyn. Merowingów (koniec V–VIII w.), jej rozkwit za¶ nast±pi³ w okresie panowania Karola Wielkiego i jego nastêpców (2. po³. VIII–X w.). Szczególnie bujnie rozwinê³o siê malarstwo ksi±¿kowe (Ewange...szko³a,
szko³a, termin, którego tre¶æ ulega³a wielowiekowej ewolucji: w staro¿. Grecji okre¶lano nim rozmowy my¶licieli z uczniami na dowolne tematy, a tak¿e miejsce nauczania; w czasach cesarstwa w staro¿. Rzymie termin ten (³ac. schola) oznacza³ ju¿ podstawow± instytucjê zajmuj±c± siê nauczaniem m³odzie¿y. Wspó³cze¶nie termin szko³a jest u¿ywany w wielu ró¿nych znaczeniach, z których najpowszechniejsze to: 1) instytucja nauczaj±ca, o¶wiat.-wychowawcza; 2) budynek, w którym siê mie¶ci taka instytucja; 3) wykszta³cenie osi±gniête w takiej instytucji; 4) system instytucji o¶wiat.-wychowawczych daj±cych okre¶lone wykszta³cenie, szkolnictwo, ustrój szkolny w pewnym kraju; 5) kierunek w nauce, filozofii, literaturze itp., którego przedstawicieli ³±cz± wspólne podstawowe pogl±dy i metody pracy twórczej (np. pol. szko³a mat., krak. szko³a hist., szko³a kantowska w filozofii); 6) w sztuce szko³a artystyczna. Pierwsze instytucje nauczaj±ce powsta³y w staro¿. Grecji: pañstw. w Sparcie, prywatne w At...
Encyklopedia!
CZERSK
Czersk, ruiny zamku
miasto w Borach Tucholskich, nad Czersk± Strug± (woj. pomorskie, powiat chojnicki); 9,4 tys. mieszk. (2002); przem. drzewny (tartaki, meble artystyczne) i spo¿.; siedziba gminy; pierwotnie wie¶, od 1308 w pañstwie krzy¿ackim, od 1466 w Polsce; 1772-1920 w zaborze pruskim; 1918-19 udzia³ w powstaniu wielkopolskim; prawa miejskie 1382-1772 i od 1926; podczas okupacji niem. dzia³alno¶æ organizacji konspiracyjnej Gryf Pomorski; o¶r. kaszubskiej sztuki ludowej.AKTORSTWO
Czo³owi aktorzy francuscy i w³oscy XVII w. na obrazie przypisywanym Varrio, ok. 1670 r.
Daniel Olbryski w Panu Wo³odyjowskim
sztuka polegaj±ca na tworzeniu postaci scenicznej w oparciu o gotowy tekst (z wyj±tkiem np. commedia dell’arte), przy wykorzystaniu ró¿norodnych ¶rodków artyst. wyrazu; zawód aktora powsta³ w staro¿. Grecji, w VI w. p.n.e., kiedy to z chóru wyodrêbniono postaæ, wyg³aszaj±c± samodzielny tekst; za pierwszego aktora uwa¿a siê Tespisa; pocz±tkowo a. cieszy³o siê uznaniem, jednak ju¿ w staro¿. Rzymie uleg³o degradacji (aktorami byli g³. niewolnicy); w ¶redniowieczu jedynymi przedstawicielami s.a. byli wêdrowni weso³kowie; z koñcem XIV w. pojawi³y siê we Francji pierwsze zawodowe zespo³y aktorskie; rozwój w XVI w. commedia dell’arte przyniós³ wzrost liczby aktorów, a tak¿e utworzenie pierwszych sta³ych teatrów publicznych (np. Hotel de Bourgogne we Francji, The Globe w Anglii); w tym czasie pojawi³y siê te¿ na scenie w charakterze aktorek kobiety; w okr...
Wielka literatura!
kawicy. Przecie¿ ta sekunda rzuci³a go na ziemiê i z piersi napiêtej od bólu wyrwa³a p³acz.
- Panie! - szepce ksi±dz Siecheñ pochylaj±c pó³sennie czo³o. - Gdyby ta chwila mog³a wróciæ... Zap³akaæ. Ale czysta jest tylko pierwsza ³za. J± jedn± sk³ada serce, które bije wtedy nie dla siebie. Dalsze s± ju¿ splamione tkliwo¶ci±. Trzeba by³o Chrystusa, aby p³aka³ krwi±. £zy ludzkie nie zostawi± w duszy odradzaj±cych znaków, nie smagn± cia³a ¶wiszcz±cymi razami bicza, lecz niby krople oliwy ¶ciekn± na ranê. P³acz nad samym sob±! Miêkka ¿a³o¶æ, rozgrzeszenie bez spowiedzi i pokuty. Niech raczej oczy parzy suchy ogieñ, a wargi trawi nieugaszone pragnienie. Podnie¶æ siê. Czuæ ju¿ rosê bliskiego ¶witu. Prêdzej, prêdzej! Wracaæ do domu. Ju¿ niedaleko. Trzeba i¶æ twardo. O Panie, Panie! Ci±gle nie widaæ drogi. Ci±gle mrok. Czy ta noc siê nie skoñczy? Ciemno¶æ jest tak skupiona, i¿ d³onie szukaj±ce drogi zdaj± siê przesuwaæ palce po ¶cianie ch³odnej i twardej - mordercy i z³oczyñcy, gdy budz± siê po
a³am mu cechy, dodawa³am zalet, tworzy³am osobowo¶æ, a¿ wreszcie nabra³ jakiej¶ ostatecznej formy, takiej, której ju¿ nic dodaæ, nic uj±æ.
W skrócie rzecz bior±c, mia³ byæ nastêpuj±cy: wzrostu powy¿ej metr osiemdziesi±t, postury proporcjonalnej, broñ Bo¿e nie gruby, ale i nie chud³y, z niebieskimi oczami i twarz± o rysach w tym pamiêtnym dla mnie typie. ¯adnych cofniêtych bród, niedorozwiniêtych szczêk, ani nic w tym rodzaju! Sprawny fizycznie w stopniu nieosi±galnym dla normalnych ludzi, bo skoro moje wymagania mia³y siê nie spe³niæ, mog³am sobie nie ¿a³owaæ. Mia³ p³ywaæ, je¼dziæ na nartach, wios³owaæ, strzelaæ, prowadziæ samochód i odrzutowiec, laæ w mordê, rzucaæ no¿em, nosiæ mnie na rêkach i diabli wiedz±, co jeszcze. Ogólnie bior±c, wszystko. Mia³ posiadaæ wykszta³cenie nie do zdobycia w okresie przeciêtnego ¿ycia ludzkiego, zarazem techniczne i humanistyczne, a przy tym jak±¶ ob³êdn± ilo¶æ wiadomo¶ci w niezliczonych dziedzinach. Tak¿e znajomo¶æ jêzyków obcych. Mia³ byæ nieprzeci
dalej ni¿ do skraju skwerku i wreszcie, na zakoñczenie czarownego wieczoru, strzeli³am przodownika stada.
Mianowicie odruchowo wyci±gnê³am rêkê na po¿egnanie. I, oczywi¶cie, on mi siê przedstawi³.
- Rajewski - powiedzia³ wyra¼nie i uprzejmie.
- Chchchch... - powiedzia³am, usi³uj±c w panice przetworzyæ te pierwsze litery na cokolwiek, chrypkê, kaszel, charkot, d³awienie siê, wszystko, byle nie Chmielewska!!!
Maciejakowa nie przesz³a mi przez gard³o. Pe³na odrazy do samej siebie, zdecydowana zwróciæ panu Palanowskiemu jego parszywe piêædziesi±t tysiêcy, poprzesta³am na niewyra¼nym mamrotaniu...
*
M±¿ czeka³ w salonie, zdenerwowany do szaleñstwa.
- O jak rany, my¶la³em, ¿e wpad³a¶ pod samochód! - wrzasn±³ z irytacj± na mój widok. - Marsze jesienne odbywasz czy co?! Czekam tu na ciebie jak na rozpalonym ruszcie, za cholerê nie wiem, co robiæ, draka jak st±d do Ameryki, wiem ju¿ wszystko!!!
Przestawienie na inne tory nadwyrê¿onych nieco i rozanielonych w³adz umys³owych wymaga³o ode
|
